MY WIFE

Simpleng kaibigan. Simpleng asawa. Simpleng ina.

Maniwala ka man o hindi, sa isang aso pa kami nagkakilala. Funny isn’t it? Ipinakilala kami ng dog niya sa isa’t isa (as in, naman). Naging magkaibigan, na kinalaunan nauwi sa pag-iibigan.

Siya lang naman ang may hawak ng timetable ko - manager ika nga. Kailangan munang magpaalam, magtext o kaya tumawag sa kanya kapag may extra activities akong pupuntahan... kung hindi, memo abot ko... Chos.

Concerned citizen minsan. Ayaw niya kasi na makitang health ay mapabayaan, kaya kapag ako’y sa alak lango, tabo ang ipinapambato. Galit na yan kapag nanginig at unti-unting natayo ang gitnang daliri niya sa kamay...(ooops, wag mo ng subukan, di maganda tignan).

Pasalamat na lang ako at hindi pa siya nauuntog. Dahil kapag nangyari yun, malamang talo ko pa si Hilda Koronel sa pag-arte. Yung tulo ang luha sa gilid ng mga mata with matching handkerchief sa balikat ala Vilma while shouting “bakit may himala! Nagkaroon ng himala! (ugok! Nora Aunor na yun!).

Speaking of himala, last night I dreamed that I was talking to God. And I asked Him...

Me: God bakit nyo po nilalang na maganda ang babae?

God: Ginawa ko silang maganda para sila ay iyong mahalin..

Me: Isa pa God, at bakit naman po ginawa nyo sila minsan na mga tanga?

God: Ginawa ko silang ganun para ikaw ay mahalin din...

Lab yu darling... kung isang araw makita mong kulay pula ang kisame at dingding natin sa iyong pag-gising... Wag kang mabahala, wala ka sa impyerno.. Nasa loob ka lang ng puso ko.. Naks!