ANNIVERSARY

"Remember when we vowed the vows and walked the walk

  Gave our hearts, made the  start, it was hard

  We lived and learned, life threw curves

  There was joy, there was hurt

  Remember when..."

December na pala, parang kelan lang at eto napapailing na lang bigla. Paano anniversary na uli namin ng bebeko. (tawagan parang mga bagets lang eh noh, ew!) Nakiki-uso lang, ikaw naman, hehe! Naalala ko dati may taym na hindi ako magkanda-ugaga sa pagbitbit ng roses in a box sa matipuno kong braso pag sapit ng date na 'yan. (need talagang i-mention ang matipuno for cinematic epek) chos! May taym rin na muntikan ko ng ibigay yung bulaklak na hawak ko sa magandang babae na nakasabay ko sa jeep. Know you naman me, hilig beautiful... naks!

bebeko n me

December. Peak season ng mga buntis, ehek! Napansin ko lang, dami kasi akong nakasalubong na juntis kanina galing opis eh. Month din ng hanapan ng bf/gf. Parang hindi ka "in" pag wala ka niyan. Kagaya kanina, may nakasalubong akong babae na may bitbit ng isang bouquet ng calachuchi. Sosyalin. Ikaw na ang may galante at may thoughtful na boyfriend. Meron din guy na may bitbit na bulaklak at naghahagilap ng address ng opisina ng gf niya. Surprise siguro ang dating. Haay, hindi ko talaga maiwasang hindi matawa eh. Naisip ko kung ganoon din ba ako dati?

Oo nga, ganun din pala ako. Mas malala pa. Bakit kamo? Paglabas na paglabas ko from office, when i'm still working at Makati in a grave yard shift skedyul, aysus ginoo, diretso na ako sa flower shop. Magbubukas pa lang sila, nandun na ako. Syempre para bumili ng mga yun for my lovey-dovey. Tapos ini-aabot sa kapatid nya early in the morning while she's still sleeping. Hanep noh? Imagine mo na lang itsura ko while having those flowers in my arms early in the morning. Astig di ba?

Minsan naman if tight ang budget, sweet beans na lang naibibigay. If medyo galante, may anniversary card, chocolates at kung anu-ano pang materyal na bagay na hahaluan mo ng mga pambobola para maaya mo siyang makipag-ano pagkatapos ng dinner. Nakakatawa talaga eh. Effort kung effort. Magbibigay ka ng flower para patikimin ka ng flower. Bibigyan mo sya ng chocolates, para ganahan syang kainin ka. Gagandahan mo ang bihis mo, para maatat syang hubaran ka. Give and take lang yan, di ba?

This time, malamang walang mangyayari. Walang pera eh. Maniniwala ka ba kung sabihin ko sa iyong bente pesos na lang laman ng wallet ko ngayon at need kong antayin magkalaman ang ATM ko para lang makauwi. Ganyan ako kadukha sa panahon na 'to. Walang flowers, chocolates o kahit man lang sana crispy chicharon, wala din. Pero hindi naman ako malungkot. Hindi naman ako babae eh. Obviously, wala akong kunsensya. Joke! I'm sure mapapansin ng jowa ko ang mga ganyan. Sabihin na nating biro pero malamang half meant na nag-eexpect sya na meron akong surprise on dat day. Demet! Need ko tuloy bumawi. Ang hirap talaga manghula ng mood ng babae.

Sana lang kasya yung naipon kong mga tig bente-singkong barya sa bahay pambili ng bulaklak. Sana hindi na overpricing ang mga iyon wen taym kams. At ang pinaka, sana lang hindi dinuguan ang kakainin ko sa araw na iyon...